Najczęstsze pytania i krótkie odpowiedzi

Najczęściej spotkasz: drabinę eskalacji (poziomy decyzyjne), model RACI (role w zadaniu) oraz obieg decyzji w formacie memo. Wybór zależy od tego, czy dominują procesy powtarzalne, praca projektowa czy decyzje wysokiego ryzyka. Dobrą praktyką jest zrobienie mapy decyzji i przypisanie właściciela tematu.

Eskaluj, gdy temat przekracza mandat zespołu, dotyczy zgodności z prawem, bezpieczeństwa, reputacji lub istotnego budżetu. W pozostałych przypadkach ustaw kryteria „gotowości” i zbierz dane, aby podjąć decyzję na poziomie operacyjnym. Dobrze działa też zasada: eskaluj razem z propozycją rozwiązania, nie z samym problemem.

Skup się na precyzji: definicja sukcesu, kryteria jakości, role i terminy. Konflikt często wynika z braku wspólnej definicji „pilne” i „ważne”. Technicznie działa też retrospektywa oparta o fakty: co było ustalone, co się wydarzyło i co zmieniamy w procesie.

Minimum to: mówienie prawdy o ryzykach, szacunek wobec rozmówcy, ochrona poufności oraz rozliczalność decyzji (źródło, właściciel, termin). Standard etyczny obejmuje także język bez uogólnień oraz niewykorzystywanie przewagi stanowiska do nacisku w komunikacji.

Stosuj krótkie formaty: 8-12 zdań decyzji, 3 opcje, 3 ryzyka, 1 rekomendacja. Najważniejsze są: właściciel, termin, kryterium sukcesu i miejsce przechowywania. Jeśli decyzja nie wpływa na innych interesariuszy, nie musi mieć rozbudowanej dokumentacji.

Serwis ma charakter edukacyjny i prezentuje podejścia oraz narzędzia. Jeśli chcesz omówić zastosowanie w Twojej organizacji, skontaktuj się z nami. Każde wdrożenie wymaga dopasowania do struktury firmy, ról i wymagań prawnych.